yaradılışı görmüş meleklerin kanatlarındakı kamaşma

kalbimi ışıtıyor sonsuzlukla yıkanmış ışığın hala

aşıkken insan yıldız gibi bağlanıyor tüm bir yaradılışa

kuzey yıldızım benim

kadim topraktayım ,uygarlıklar kadar usul ve eski

kehanetim ol ,yanıma in artık

kendin gelmesende eski bir şiirin gögünden ışıgın vuruyor buraya

sen misin değil misin bilemem

bildiğim yolunda bekliyor

yaşla tartılmayacak kadar zamansız

hiç ümit kesmediğim o büyük karşılaşma

kuzey yada doğu

kimbilebilir kadermizin yönünü

hayat tayini mümkünsüz bir zamanlama

ben buradayım ,kollarım ve kalbim burada

benden daha uzun yaşayacak olan şiirimin

gögünde yıldızlar ışısın dıye benden sonra....

kuzey yada doğu

aşk yada blmediğimiz

ama peşrevinde mualakta kaldıgımız

muamma.....